جديد آمد ...

| دوشنبه چهاردهم اسفند 1385 |

حرف های نگفته زيادی درباره "جديد" داشتم و دارم كه بيش ترش را نوشته ام. از فكر و ايده اين كار تا عملياتی شدنش و چاپ و توزيع و حتی جلسات متعدد و حرف ها و سخن های دوستان و دشمنان. هنوز هيچی نشده برای خودمان دشمن تراشيديم!

اين حرف هايم را آماده كردم و اگر خدا بخواهد در موقعيت مناسبی برايتان در صفحه میگذارم. حرف هايی كه هم تلخ است هم شيرين ولی باور كنيد ملس نيست!

اما قبل از همه اين حرف ها يك چيز بگويم؛ در اين چند روز كه مشغول تبليغات اوليه برای "جديد" بوديم به نكته جالبی برخورديم. "جديد" را به عنوان تبليغ براي افراد مختلفی فرستاديم. از كسانی كه مطالبشان در مجله كار شده بود تا بزرگانی كه دانستن نظرشان برايمان بسيار مهم بود. يك تعدادی هم به دوستان و آشنايان داديم تا در دانشگاه و ... تبليغش را بكنند. در همين روزهايی كه هنوز نشريه روی دكه نرفته بازخورد های متفاوتي به دست و گوشمان رسيده و خورده.

از انتقاد به فلانی و فلانی و فلانی تا تشكر و تقدير از بابت فلان مطلب و پيشنهاد برای گذاشتن فلان صفحه و ... . اين فلان ها را اگر سردبير محترم و دوست داشتننی "محمدرضا اسدزاده" اجازه دهد خواهم نوشت. يك بزرگتری گفتند، يك كوچكتری گفتند. و يك عالم حرف ديگر كه بماند برای بعد. نمیدانم چرا اين بعدها دير به دير ميرسند!؟

***

فعلن آن هایی كه "جديد" به دستشان رسيده و آن را ديده اند حالش را ببرند، آن هايی هم كه هنوز توفيق! پيدا نكرده اند تا چند روز ديگر صبر كنند ان شاالله نشريه را از روی كيوسك خريداری ميكنند.

***

از تمامی عزيزان و دوستانی كه انتقاد كردند يا پيشنهادی داشتند، صميمانه تشكر ميكنم و دست تك تك شان را ميبوسم. البته نه از جايگاه موقت مدير داخلی بلكه از موضع يك دوست و رفیق صميمی!